فرهنگ لغات واژه هنر را مهارت و همچنين توانايي انسان در علت وقوع اتفاقات توصيف كرده است . فرهنگ لغات  علم را دانشي توصيف مي كند كه از طريق مطالعه سيستمي و تمرين كردن به دست مي آيد . درنتيجه ، دعا كردن مهارتي آموختني و ممارستي است ، يا توانايي ايجاد رخدادهاي خوب در زندگي فرد از طريق تماس با خداوندگار درون اش .

اين توضيح روشن مي كند كه چرا برخي افراد از قدرت دعا كردن بهره مند ند و برخي ديگر نيستند . كساني كه قدرت دعا كردن ندارند ، تنها هنگام ضرورت دعا مي كنند ، درغير اينصورت هرگز دعا نمي كنند . آنان آنقدر در انتظار مي مانند تا در شرف سقوط كردن قرار بگيرند و پيش از اتفاق از خداوند كمك نمي طلبند .